ΔΥΣΠΛΑΣΙΑ ΤΟΥ ΙΣΧΙΟΥ


Τι είναι η δυσπλασία του ισχίου ;
Η δυσπλασία του ισχίου είναι μία πάθηση που χαρακτηρίζεται από μη φυσιολογική ανάπτυξη της άρθρωσης του ισχίου. Συνήθως προσβάλλονται και τα δυο ισχία, αλλά τα κλινικά συμπτώματα είναι πιο έντονα στο ένα άκρο. Η πάθηση οφείλεται στη  χαλάρωση των μυών και των συνδέσμων που περιβάλλουν την άρθρωση. Συνέπεια της χαλάρωσης είναι η αστάθεια της άρθρωσης που οδηγεί σε υπεξάρθρημα. Με την πάροδο του χρόνου η άρθρωση παραμορφώνεται και εμφανίζονται αλλοιώσεις οστεοαρθρίτιδας.

Εικόνα 1: Φυσιολογικές αρθρώσεις των ισχίων (Labrador retriever 16 μηνών)

Εικόνα 2: Βαριά δυσπλασία των ισχίων με υπεξάρθρημα (German shepherd 12 μηνών)

Εικόνα 3 : Δυσπλασία των ισχίων με αλλοιώσεις οστεοαρθρίτιδας (G. Shepherd 8 ετών)

Η δυσπλασία του ισχίου παρατηρείται βασικά σε μεγαλόσωμες φυλές σκύλων που έχουν  σωματικό βάρος μεγαλύτερο από 15 Kgr κατά την ενηλικίωσή τους.  Σπάνια, η  πάθηση αναφέρεται σε μικρόσωμες φυλές σκύλων και σε γάτες. Η δυσπλασία του ισχίου είναι κληρονομική πάθηση που μεταβιβάζεται με ειδικό γονίδιο.
Σε όλους τους σκύλους  μεσαίων, μεγάλων και γιγαντόσωμων φυλών προτείνεται να γίνεται ορθοπεδική  και ακτινολογική εξέταση στην ηλικία των 6 μηνών.  Οι ακτινογραφίες θα πρέπει να ελέγχονται από ειδικό ορθοπεδικό ή ακτινολόγο κτηνίατρο.
Τα κύρια συμπτώματα στα αρχικά στάδια της νόσου είναι η πρωινή δυσκαμψία, η αργή ανέγερση από τη θέση καθίσματος, η απροθυμία για άσκηση, το τρέξιμο σαν κουνέλι (τα δύο οπίσθια άκρα κινούνται ταυτόχρονα προς τα εμπρός και πίσω) και η απροθυμία ανέγερσης στα οπίσθια άκρα. Συμπτώματα έντονης χωλότητας και πόνου  μπορεί να μην εμφανισθούν μέχρι ο σκύλος να γίνει μεσήλικας.

Ποια είναι η θεραπεία;
Αν ο βαθμός της δυσπλασίας είναι μικρός και η πάθηση δεν συνοδεύεται από πόνο και χωλότητα μπορεί να εφαρμοσθεί συντηρητική θεραπεία. Η συντηρητική θεραπεία συνίσταται στη μείωση του σωματικού βάρους, τη προγραμματισμένη άσκηση, τη χορήγηση μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων και τον εμπλουτισμό της τροφής με συμπληρώματα που μπορεί να βοηθούν τη διατήρηση της ακεραιότητας των αρθρικών χόνδρων.
Η οριστική θεραπεία είναι χειρουργική. Οι χειρουργικές επιλογές για την θεραπεία της δυσπλασίας είναι δύο. Σε σκύλους νεαρής ηλικίας (6-12 μηνών) που δεν έχουν αλλοιώσεις αρθρίτιδας μπορεί να γίνει χειρουργική επέμβαση με σκοπό την αποκατάσταση της ανατομίας της πυέλου χωρίς να γίνει καμία επέμβαση στις αρθρώσεις των ισχίων. Η χειρουργική αυτή τεχνική ονομάζεται τριπλή πυελική οστεοτομία. Σε βαρύτερες μορφές δυσπλασίας ή σε σκύλους μεγαλύτερης ηλικίας η χειρουργική επέμβαση επιλογής είναι η ολική αντικατάσταση του ισχίου. Δεν συνιστάται η εκτομή της κεφαλής του μηριαίου σε σκύλους με δυσπλασία του ισχίου.

���ģ������http://BestMoban.Com,����ģ�������http://BestMoban.Com http://9host.cn http://bestsucai.com