Ανοσολογικές αρθρίτιδες

Οι ανοσολογικές αρθρίτιδες ανήκουν στην κατηγορία των φλεγμονωδών , μη λοιμωδών αρθρίτιδων που ανάλογα με την έκταση των προκαλουμένων αλλοιώσεων στον αρθρικό χόνδρο ταξινομούνται σε ελκώδεις και μη ελκώδεις. Η φλεγμονή στην άρθρωση προκαλεί υμενίτιδα και αλλοιώσεις στον αρθρικό χόνδρο. Στις ελκώδεις ανοσολογικές αρθρίτιδες, αντίθετα με τις μη ελκώδεις παρατηρείται καταστροφή και απώλεια του αρθρικού χόνδρου. Στα ζώα συντροφιάς παρατηρούνται συχνότερα οι μη ελκώδεις ανοσολογικές αρθρίτιδες . Οι ανοσολογικές αρθρίτιδες δεν θεραπεύονται αλλά ελέγχονται με χορήγηση φαρμάκων, με σκοπό τη βελτίωση της ποιότητας της ζωής του ασθενή.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ

Σημείο κλειδί Στις ανοσολογικές αρθρίτιδες η φλεγμονώδης εξεργασία αρχίζει από τον αρθρικό υμένα ,αντίθετα με την οστεοαρθρίτιδα που αρχίζει από τον αρθρικό χόνδρο.

  • Οι ανοσολογικές πολυαρθρίτιδες έχουν συνήθως άγνωστη αιτιολογία.
  • Δεν έχει γίνει εκτεταμένη έρευνα για τη σημασία της δράσης των κυτταροκινών στις ανοσολογικές αρθρίτιδες. Είναι επιβεβαιωμένο ότι η ιντερλευκίνη -1 ( IL -1) και ο παράγοντας – α νέκρωσης των όγκων ( TNF - a ) ενεργοποιούν τις μεταλλοπρωτεϊνάσες που προκαλούν καταστροφή του αρθρικού χόνδρου. Οι κυτταροκίνες διαχέονται αμφίδρομα μεταξύ του αρθρικού υμένα και του αρθρικού χόνδρου. Επιστημονικές μελέτες σε ανθρώπους έχουν δείξει υψηλότερα επίπεδα IL -1 και TNF - a στις φλεγμονώδεις αρθρίτιδες σε σύγκριση με την οστεοαρθρίτιδα. Μελλοντικές έρευνες στα ζώα συντροφιάς πιθανόν να δείξουν ότι οι κυτταροκίνες εμπλέκονται ενεργά στη παθογένεια των ελκωδών και μη ελκωδών ανοσολογικών αρθρίτιδων.

Μη ελκώδεις αρθρίτιδες

  • Οι μη ελκώδεις αρθρίτιδες χαρακτηρίζονται από την εναπόθεση συμπλόκων αντιγόνου – αντισώματος στον αρθρικό υμένα.
  • Τα ανοσοσύμπλοκα ( υπερευαισθησία τύπου ΙΙΙ ) προάγουν την απελευθέρωση μεσολαβητών της φλεγμονής διαμέσου της διαδικασίας ενεργοποίησης του συμπληρώματος και οδηγούν στην διήθηση του αρθρικού υμένα από φλεγμονικά κύτταρα. Κατά τη φλεγμονώδη εξεργασία απελευθερώνονται ένζυμα που καταβολίζουν τον αρθρικό χόνδρο (μεταλλοπρωτεϊνάσες) και τελικά εγκαθίσταται στις αρθρώσεις μία αυτοδιαιωνιζόμενη κατάσταση υμενίτιδας και καταβολής του αρθρικού χόνδρου. Όταν στα ανοσοσύμπλοκα περιέχονται αντιπυρηνικά αντισώματα η προκαλούμενη νόσος είναι ο συστηματικός ερυθηματώδης λύκος (ΣΕΛ).

Ελκώδεις αρθρίτιδες

  • Στη ρευματοειδή πολυαρθρίτιδα το σωματικό αντιγόνο κατά του οποίου σχηματίζονται αντισώματα είναι η τροποποιημένη IgG που αναγνωρίζεται ως αλλοαντιγόνο με αποτέλεσμα την παραγωγή IgM αυτοαντισωμάτων που είναι γνωστά ως ρευματοειδής παράγοντας. Η σύνδεση των Ig M με τα IgG οδηγεί στην απελευθέρωση μεταβιβαστών της φλεγμονής όπως συμβαίνει και στις μη ελκώδεις πολυαρθρίτιδες. Δεν έχει καθορισθεί ποιος είναι ο υπεύθυνος παράγοντας για την καταστροφή του αρθρικού χόνδρου.

 

Σημείο κλειδί Η εμφάνιση οιδήματος σε έξι ή περισσοτέρων αρθρώσεων αναφέρεται ως πολυαρθροπάθεια. Το οίδημα σε δύο έως έξι αρθρώσεις αναφέρεται ως ολιγοαρθροπάθεια.

ΚΛΙΝΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ

Μη ελκώδεις αρθρίτιδες του σκύλου

  • Από τη μορφή αυτή προσβάλλονται σκύλοι μεγαλόσωμων φυλών και ηλικίας 5-6 ετών.
  • Τα κλινικά συμπτώματα είναι συνήθως η οξεία εμφάνιση χωλότητας, ο πυρετός , ο λήθαργος και το οίδημα κυρίως στις περιφερικές αρθρώσεις των άκρων.
  • Στις αρθρώσεις διαπιστώνεται αρχικά μείωση του εύρους των κινήσεων λόγω του οιδήματος και στη συνέχεια αστάθεια λόγω βλάβης των συνδέσμων τους.

Σημείο κλειδί Οι μη ελκώδεις αρθρίτιδες παρατηρούνται συχνότερα στα ζώα συντροφιάς σε σύγκριση με τις ελκώδεις και ταξινομούνται σε τέσσερις τύπους.

  • Τύπος Ι – Στο τύπο Ι που συνιστά το 50% των περιστατικών μη ελκώδους αρθρίτιδας στα ζώα συντροφιάς, ανήκουν οι αρθρίτιδες που έχουν άγνωστη αιτιολογία και ονομάζονται ιδιοπαθείς.
  • Τύπος ΙΙ - Στο τύπο ΙΙ ανήκουν οι αρθρίτιδες που το υπεύθυνο αντιγόνο προέρχεται από βακτηριδιακή λοίμωξη που δεν εντοπίζεται στις αρθρώσεις, όπως η βακτηριδιακή ενδοκαρδίτιδα ή διάφορες άλλες εστιακές βακτηριδιακές φλεγμονές . Στις αρθρώσεις, που συνήθως δεν μολύνονται, η εγκατάσταση της φλεγμονής οφείλεται στον σχηματισμό ανοσοσυμπλόκων στον αρθρικό υμένα από τα βακτηριδιακά αντιγόνα. Ο τύπος ΙΙ συνιστά το 25% των περιστατικών μη ελκώδους αρθρίτιδας στα ζώα συντροφιάς.
  • Τύπος ΙΙΙ – Στον τύπο ΙΙΙ ανήκουν οι αρθρίτιδες που εκδηλώνονται σαν συνέπεια χρόνιας φλεγμονώδους νόσου του πεπτικού σωλήνα και ονομάζονται εντεροπαθητικές. Συνιστούν το 15% των περιστατικών μη ελκώδους αρθρίτιδας στα ζώα συντροφιάς.
  • Τύπος IV - Στον τύπο Ι V ανήκουν οι πολυαρθρίτιδες που συνοδεύουν νεοπλάσματα εντοπισμένα μακριά από τις αρθρώσεις. Συνιστούν το υπόλοιπο 10% των περιστατικών με μη ελκώδη αρθρίτιδα στα ζώα συντροφιάς.

Σύνδρομα μη ελκωδών αρθρίτιδων

Υπάρχουν αρκετές μη ελκώδεις αρθρίτιδες που δεν ανήκουν σε καμία από τις τέσσερις προαναφερόμενους τύπους . Αυτές είναι :

Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος

  • Χαρακτηρίζεται από την παραγωγή αυτοαντισωμάτων που στρέφονται κατά αντιγόνων προερχομένων από διάφορους ιστούς και δημιουργούν ανοσοσύμπλοκα. Στα κλινικά συμπτώματα περιλαμβάνονται θρομβοκυτταροπενία, αιμολυτική αναιμία, ουδετεροπενία, δερματίτιδα, σπειραματονεφρίτιδα και πολυαρθρίτιδα.

Πολυαρθρίτιδα των κυναρίων της φυλής Akita

  • Εμφανίζεται σε σκύλους της φυλής Akita ηλικίας μικρότερης του ενός έτους. Στα κλινικά συμπτώματα περιλαμβάνονται επαναλαμβανόμενα επεισόδια πόνου, πυρετός, περιφερική λεμφαδενοπάθεια και μερικές φορές άσηπτη μηνιγγίτιδα. Πιθανολογείται ότι η νόσος είναι κληρονομική.

Φλεγμονώδης αρθρίτιδα της φυλής Shar - Pei

  • Προσβάλλονται σκύλοι της φυλής Shar - Pei κάθε ηλικίας. Η νόσος εκδηλώνεται με επεισόδια πυρετού και οιδήματος κυρίως στις αρθρώσεις του ταρσού. Συνυπάρχει συνήθως με τη νεφρική αμυλοείδωση και αναφέρεται επίσης σαν πυρετός των Shar - pei .

Πολυαρθρίτιδα-Πολυμυΐτιδα

  • Προσβάλλονται συνήθως οι φυλές τύπου spaniel . Στα κλινικά συμπτώματα περιλαμβάνονται μυϊκή ατροφία, μυϊκή συστολή, μυαλγίες, πυρετός και πολυαρθρίτιδα. Λόγω της μυϊκής προσβολής πιθανόν να διαπιστωθεί αυξημένη τιμή της φωσφορικής κινάσης στο αίμα.

Πολυαρθρίτιδα- Μηνιγγίτιδα

  • Προσβάλλονται οι φυλές Bernese mountain dog , beagle , boxer , German shorthair pointer και Weimaraner . Τα κλινικά συμπτώματα χαρακτηρίζονται από εξάρσεις και υφέσεις πυρετού και αυχενικού πόνου διάρκειας 3- 7 ημερών. Μπορεί να διαπιστωθεί οίδημα στις αρθρώσεις.

Ιδιοπαθής φαρμακευτική πολυαρθρίτιδα

  • Προκαλείται κυρίως με τη χορήγηση αντιβιοτικών της ομάδας των σουλφοναμιδών και σπανιότερα με τα αντιβιοτικά ερυθρομυκίνη, λινκομυκίνη, της ομάδας των κεφαλοσπορινών και των πενικιλλινών. Η φυλή Doberman pincher παρουσιάζει ιδιαίτερη ευαισθησία στις σουλφοναμίδες. Ο πιθανότερος παθογενετικός μηχανισμός είναι η ικανότητα των φαρμάκων να δρουν σαν πλήρη ή ατελή αντιγόνα και να παράγονται ανοσύμπλοκα.

Ελκώδεις αρθρίτιδες του σκύλου

Ρευματοειδής αρθρίτιδα

  • Είναι η πιο συχνή μορφή ελκώδους αρθρίτιδας. Εκδηλώνεται σπανιότερα από τις μη ελκώδεις αρθρίτιδες.
  • Προσβάλλονται μικρόσωμες φυλές σκύλων όλων των ηλικιών.
  • Τα κλινικά συμπτώματα που είναι πυρετός, λήθαργος, οίδημα στις αρθρώσεις και μεθιστάμενη χωλότητα, έχουν πιο σταδιακή εμφάνιση σε σύγκριση με τις μη ελκώδεις αρθρίτιδες.
  • Λόγω καταστροφής των περιαρθρικών συνδέσμων μπορεί να παρατηρηθεί γωνιακή παραμόρφωση ειδικότερα στην άρθρωση του ταρσού.

Πολυαρθρίτιδα της φυλής Greyhound

  • Προσβάλλονται κυνάρια της φυλής Greyhound . Η νόσος που έχει περιγραφεί στην Αυστραλία και τις ΗΠΑ πιθανολογείται ότι οφείλεται σε μόλυνση με Mycoplasma spumans .
  • Τα συμπτώματα της νόσου που η εμφάνισή τους μπορεί να είναι σταδιακή ή αιφνίδια είναι οίδημα στις αρθρώσεις, πυρετός, απώλεια βάρους, πνευμονία και διάρροια. Οι αλλοιώσεις στον αρθρικό χόνδρο χαρακτηρίζονται από διαβρώσεις και πάννο.

Φλεγμονώδεις αρθρίτιδες στις γάτες

Σημείο κλειδί Στις γάτες οι φλεγμονώδεις αρθρίτιδες εμφανίζονται σπανιότερα σε σύγκριση με τους σκύλους.

Μη ελκώδεις αρθρίτιδες

  • Η ταξινόμηση των μη ελκωδών πολυαρθρίτιδων στην γάτα είναι όμοια με του σκύλου όσον αφορά τους τύπους από Ι έως IV .
  • Η πολυαρθρίτιδα τύπου IV μπορεί να οφείλεται σε νεόπλασμα του μυελού των οστών και ειδικότερα σε λέμφωμα ή πολλαπλό μυέλωμα.

Χρόνια προϊούσα πολυαρθρίτιδα στη γάτα

  • Μπορεί να εμφανισθεί σαν ελκώδης ή σαν μη ελκώδης τύπος. Ο μη ελκώδης τύπος που έχει συχνότερη εμφάνιση αναφέρεται και ως υπερπλαστικός – περιοστικός.
  • Ο μη ελκώδης τύπος παρατηρείται σχεδόν αποκλειστικά σε αρσενικούς γάτους. Τα ζώα εμφανίζουν δυσκαμψία, πυρετό και περιφερική λεμφαδενοπάθεια. Συνηθέστερα προσβάλλονται οι αρθρώσεις του καρπού και του ταρσού.
  • Η αιτία της νόσου πιθανολογείται ότι είναι ο συγκυτιακός ιός ή ο ιός της λευχαιμίας.

Ελκώδης αρθρίτιδα

  • Είναι ο σπανιότερος τύπος της προϊούσας πολυαρθρίτιδας της γάτας.
  • Η εξέλιξη της νόσου είναι προοδευτική με κύριο σύμπτωμα την εμφάνιση δυσκαμψίας με εντόπιση κυρίως στις αρθρώσεις του καρπού και/ή του ταρσού.
  • Με την πάροδο του χρόνου παρατηρείται υπεξάρθρημα ή εξάρθρημα του καρπού, του ταρσού και των φαλάγγων των δακτύλων.

ΔΙΑΓΝΩΣΗ

Δεν υπάρχει ειδική διαγνωστική δοκιμασία για κάθε τύπο ανοσολογικής πολυαρθρίτιδας. Οι εκτεταμένες διαγνωστικές δοκιμασίες μπορεί να οδηγήσουν σε αμφιλεγόμενα αποτελέσματα. Διάφοροι λοιμώδεις παράγοντες όπως οι ρικέτσιες, η Borrelia burgdorferi , τα μυκοπλάσματα, τα βακτηρίδια και οι μύκητες είναι πιθανόν να προκαλέσουν πολυαρθρίτιδα .Οι παράγοντες αυτοί μπορεί να αποκλεισθούν με διάφορες ορολογικές δοκιμασίες και/ή καλλιέργειες.

Ιστορικό / Κλινική εξέταση

  • Τα στοιχεία ταυτότητας και το ιστορικό βοηθούν στη διάγνωση των αρθρίτιδων που εκδηλώνονται σε ορισμένες φυλές.
  • Επειδή οι αιτίες που μπορεί να προκαλέσουν πολυαρθρίτιδα είναι πολλές είναι απαραίτητη η λεπτομερής κλινική εξέταση.
  • Αν κατά την κλινική εξέταση διαπιστωθεί μείωση του εύρους των κινήσεων και χαλάρωση των αρθρώσεων ειδικότερα του καρπού και του ταρσού ενισχύεται η διάγνωση πολυαρθρίτιδας.
  • Είναι πιθανόν να διαπιστωθεί περιφερική λεμφαδενοπάθεια και σπληνομεγαλία.
  • Το 30% των σκύλων με μη ελκώδη πολυαρθρίτιδα έχει δερματίτιδα ή εστιακή αλωπεκία.
  • Συχνά παρατηρείται πυρετός.

Απεικονιστική διάγνωση

Μη ελκώδεις πολυαρθρίτιδες

  • Στα ακτινογραφήματα των αρχικών σταδίων των μη ελκωδών πολυαρθρίτιδων μπορεί να απεικονισθεί εξοίδηση των περιαρθρικών ιστών και ελάχιστα οστεόφυτα που πιθανόν να γίνουν περισσότερα σε πιο προχωρημένα στάδια της νόσου.

Ελκώδεις πολυαρθρίτιδες

  • Στις ελκώδεις πολυαρθρίτιδες απεικονίζονται οστεόφυτα και μεγάλης ή μικρής έκτασης αραίωση του υποχονδρικού οστού.

Σημείο κλειδί Συχνά είναι δύσκολο από τα ακτινογραφήματα να διαφοροποιηθεί η ελκώδης πολυαρθρίτιδα από μακροχρόνια μη ελκώδη πολυαρθρίτιδα (με δευτερογενείς αρθρικές αλλοιώσεις).

Εργαστηριακή διερεύνηση

  • Πρέπει να γίνεται γενική και βιοχημική εξέταση αίματος καθώς επίσης και εξέταση ούρων . Σε συνδυασμό με το ιστορικό και τη κλινική εξέταση, πρέπει να γίνεται ο κατάλογος των διαφορικών διαγνώσεων και η διάγνωση πιθανής συνυπάρχουσας νόσου.
  • Η διαπίστωση ουδετεροφιλικής λευκοκυττάρωσης και υπερσφαιριναιμίας θέτουν την υποψία φλεγμονώδους νόσου.
  • Σε ποσοστό μεγαλύτερο από 50% ασθενών με μη ελκώδη πολυαρθρίτιδα, παρατηρείται πρωτεϊνουρία λόγω νεφρικής βλάβης με συνέπεια να διαπιστώνεται υπολευκωματιναιμία.
  • Πρέπει να γίνεται ορολογική δοκιμασία για την ανεύρεση του τίτλου του ρευματοειδή παράγοντα ( RF ). Σκύλοι με ρευματοειδή αρθρίτιδα είναι πιθανόν να έχουν σε διαφορετικά χρονικά διαστήματα θετικό ή αρνητικό τίτλο του ρευματοειδή παράγοντα και σκύλοι χωρίς ρευματοειδή αρθρίτιδα πιθανόν να έχουν θετικό τίτλο.
  • Ο θετικός τίτλος αντιπυρηνικών αντισωμάτων (ΑΝΑ) ενισχύει τη διάγνωση του συστηματικού ερυθηματώδη λύκου. Αν ο τίτλος ΑΝΑ είναι θετικός και η διάγνωση είναι αμφιλεγόμενη, συνιστάται μια in vitro δοκιμασία για την ανίχνευση κυττάρων LE Τα κύτταρα LE είναι πολυμορφοπύρηνα κύτταρα που έχουν φαγοκυτταρώσει πυρηνικό υλικό.

Σημείο κλειδί Για τη διάγνωση της ρευματοειδούς αρθρίτιδας το πιο αξιόπιστο κριτήριο είναι ο συνδυασμός της απεικόνισης της αραίωσης του υποχονδρικού οστού στα ακτινογραφήματα των αρθρώσεων, η ανίχνευση θετικού τίτλου ρευματοειδή παράγοντα (είναι θετικός σε ποσοστό μεγαλύτερο από το 75% των περιστατικών με ρευματοειδή αρθρίτιδα) στο αίμα και η διαπίστωση στοιχείων φλεγμονής κατά την ανάλυση του αρθρικού υγρού. Σε αμφιλεγόμενες περιπτώσεις συνιστάται βιοψία του αρθρικού υμένα και ιστοπαθολογική εξέταση.

Ανάλυση του αρθρικού υγρού

  • Για τη συλλογή του αρθρικού υγρού γίνεται αρθροκέντηση κάτω από αυστηρούς κανόνες αντισηψίας με το ζώο σε βαθιά ηρέμηση ή γενική αναισθησία.
  • Κουρεύεται η περιοχή της άρθρωσης που θα γίνει η αρθροκέντηση και γίνονται πλύσεις με αντισηπτικό χειρουργικό σαπούνι.
  • Γίνεται αναρρόφηση του αρθρικού υγρού με βελόνα 20- ή 18- gauge και σύριγγα 5 ml ή 12 ml .
  • Πριν την εξαγωγή της βελόνας από την αρθρική κοιλότητα, πρέπει να αφαιρείται η σύριγγα που έχει αρνητική πίεση, για να αποφευχθεί η πιθανή είσοδος σε αυτή αίματος προερχόμενο από τους υποδόριους ιστούς.
  • Η ανάλυση του αρθρικού υγρού περιλαμβάνει (κατά σειρά προτεραιότητας) την ταυτοποίηση του είδους των κυττάρων με κυτταρολογική εξέταση, τη μέτρηση του ολικού αριθμού των κυττάρων, την μέτρηση των πρωτεϊνών και τη δοκιμή του πήγματος της βλεννίνης. Πρέπει να διαφυλάσσεται αρθρικό υγρό για αερόβια καλλιέργεια. Πριν να αποσταλεί το αρθρικό υγρό σε κάποιο εργαστήριο πρέπει να ετοιμάζονται δύο επιχρίσματα σε αντικειμενοφόρους πλάκες (ένα για κυτταρολογική εξέταση και ένα για χρώση κατά Gram ). Επίσης, όταν υπάρχει υποψία σηπτικής αρθρίτιδας πρέπει να εισάγεται μικρή ποσότητα αρθρικού υγρού σε ειδικό μπουκάλι αιμοκαλλιέργειας για την καλύτερη ανάπτυξη και ταυτοποίηση των βακτηριδίων. Τέλος, το υπόλοιπο αρθρικό υγρό εισάγεται σε μπουκαλάκι με EDTA και αναταράσσεται ( συχνά η ποσότητα του αρθρικού υγρού είναι μικρή με συνέπεια η ποσότητα του EDTA μέσα στο μπουκαλάκι να είναι μεγαλύτερη). Το EDTA επεμβαίνει στη δοκιμή του πήγματος της βλεννίνης κάνοντας δύσκολη την εκτίμηση των αποτελεσμάτων.
  • Ο κυρίαρχος τύπος κυττάρων στο αρθρικό υγρό στις ανοσολογικές αρθρίτιδες είναι τα μη εκφυλισμένα ουδετερόφιλα. Σε σπάνιες περιπτώσεις, κυριαρχούν τα μεγάλα μονοπύρηνα κύτταρα.
  • Βλέπε τον Πίνακα 1 για τη σύγκριση των αποτελεσμάτων της ανάλυσης του αρθρικού υγρού στις διάφορες αρθροπάθειες.

Βιοψία του αρθρικού υμένα

  • Ενδείκνυται σε αμφιλεγόμενες περιπτώσεις ανοσολογικών πολυαρθρίτιδων.
  • Απαιτείται ανοιχτή προσέγγιση στον αρθρικό υμένα κάτω από αυστηρούς κανόνες αντισηψίας.
  • Συλλέγεται ένα δείγμα από τον αρθρικό υμένα που βρίσκεται στο όριο μεταξύ αρθρικού χόνδρου και υποχονδρικού οστού.
  • Η έκθεση της ιστολογικής εξέτασης επί ανοσολογικής πολυαρθρίτιδας αναφέρει την παρουσία πλασμοκυττάρων και τη διήθηση του αρθρικού υμένα από λεμφοκύτταρα.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Το δίλημμα όσον αφορά την επιλογή της θεραπείας είναι αν η πολυαρθρίτιδα είναι ανοσολογικής ή λοιμώδους αιτιολογίας. Αν σε λοιμώδη αρθρίτιδα χορηγηθεί η φαρμακευτική αγωγή των ανοσολογικών αρθρίτιδων (πχ ανοσοκαταστολή), τότε τα συμπτώματα επιδεινώνονται. Αν κατά την ανάλυση του αρθρικού υγρού διαπιστωθούν ενδοκυτταρικά βακτηρίδια ή η καλλιέργεια του αρθρικού υγρού είναι θετική, τότε η αρθρίτιδα είναι μάλλον σηπτική. Σε ενδημικές περιοχές με νόσο του Lyme ή ερλιχίωση, είναι δύσκολο να διαφοροποιηθούν οι αρθρίτιδες οι που προκαλούνται από αυτές τις νόσους από τις ανοσολογικές αρθρίτιδες. Μερικοί κτηνίατροι χορηγούν αρχικά θεραπεία με τετρακυκλίνες (για 1 εβδομάδα) και αν δεν παρατηρηθεί βελτίωση των κλινικών συμπτωμάτων ή αν τα αποτελέσματα των διαγνωστικών δοκιμασιών είναι αρνητικά για τη νόσο του Lyme ή την ερλιχίωση, τότε αρχίζουν τη θεραπεία με κορτικοστεροειδή. Η κυματοειδής φύση πολλών ανοσολογικών νοσημάτων κάνει δύσκολη την εκτίμηση της ανταπόκρισης στη θεραπεία.

Μη ελκώδεις αρθρίτιδες

Σημείο κλειδί Η αρχική θεραπεία όλων των μη ελκωδών αρθρίτιδων είναι ίδια. Χρησιμοποιούνται μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ) ή κορτικοστεροειδή.

  • Πρέπει να χρησιμοποιείται η ελάχιστη δοσολογία που θα ελέγχονται τα συμπτώματα.
  • Οι υποτροπές είναι συχνές μετά τη παύση της θεραπείας.

Αρχική θεραπεία (2 έως 4 εβδομάδες)

  • Χορηγείται ασπιρίνη στην υψηλότερη αντιφλεγμονώδη δόση (25-40 mg / kg ΣΒ κάθε 8 ώρες από το στόμα). Εναλλακτικά, λόγω των ολιγότερων γαστροεντερικών παρενεργειών μπορεί να χορηγηθεί καρπροφαίνη (2 mg / kg ΣΒ κάθε 12 ώρες από το στόμα).
  • Αν έχει αποκλεισθεί η σηπτική αρθρίτιδα μπορεί να χορηγηθεί πρεδνιζολόνη σε δοσολογία 1 έως 3 mg / kg ΣΒ κάθε 12 ώρες από το στόμα.
  • Πρέπει να αποφεύγεται η ταυτόχρονη χρήση ΜΣΑΦ και κορτικοστεροειδών. Η ταυτόχρονη χορήγηση των φαρμάκων αυτών σε υψηλές δόσεις αυξάνει τις παρενέργειες κάθε ενός από αυτά. Είναι δυνατόν να χορηγηθεί συνδυασμός πρεδνιζολόνης ημέρα παρά ημέρα με ΜΣΑΦ σε μικρή δοσολογία.
  • Ο έλεγχος και η αποτελεσματικότητα της θεραπείας γίνεται εκτός από την παρατήρηση των κλινικών συμπτωμάτων, από τις επαναλαμβανόμενες αρθροκεντήσεις και από τις αναλύσεις του αρθρικού υγρού. Ο στόχος της θεραπείας είναι η καταμέτρηση αριθμού κυττάρων ολιγότερων από 4000/ mm 3 . Σε περιπτώσεις που ο αριθμός των κυττάρων στο αρθρικό υγρό δεν ελαττώνεται και τα κλινικά συμπτώματα επιμένουν πρέπει να χορηγηθούν διαφορετικά ανοσοκατασταλτικά φάρμακα (Πίνακας 2).

Μακροχρόνια θεραπεία (μήνες έως χρόνια)

  • Συστήνεται η παύση της θεραπείας μετά από 2 έως 4 μήνες
  • Αν μετά από πολλές δοκιμές διακοπής της θεραπείας τα συμπτώματα επανεμφανίζονται, ο ασθενής πιθανόν να χρειάζεται μακροχρόνια θεραπεία με κορτικοστεροειδή στη μικρότερη δυνατή δοσολογία. Η απόφαση για μακροχρόνια θεραπεία εξαρτάται από τη βαρύτητα των συμπτωμάτων. Σε περιστατικά που δεν ανταποκρίνονται στα κορτικοστεροειδή συνιστάται πιο επιθετική ανοσοκατασταλτική θεραπεία όπως περιγράφεται στην επόμενη παράγραφο.

Ελκώδεις αρθρίτιδες

Σημείο κλειδί Για τη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας εκτός από την χορήγηση πρεδνιζόνης χρειάζεται και επιπρόσθετη θεραπεία με άλλα ανοσοκατασταλτικά φάρμακα.

  • Για τη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας, συχνά χρησιμοποιείται κυκλοφωσφαμίδη σε συνδυασμό με πρεδνιζόνη.
  • Για να μειωθούν οι πιθανότητες εμφάνισης αιμορραγικής κυστίτιδας, που είναι παρενέργεια της κυκλοφωσφαμίδης, η χορήγηση της δεν πρέπει να υπερβαίνει χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των 4 μηνών.
  • Η κυκλοφωσφαμίδη χρησιμοποιείται για 4 συνεχείς ημέρες την εβδομάδα.
  • Ο θειομηλικός νατριούχος χρυσός μπορεί να χρησιμοποιηθεί στη φάση συντήρησης μετά τη διακοπή της κυκλοφωσφαμίδης. Το άλας αυτό του χρυσού που είναι ένα βραδείας δράσης αντιρευματικό φάρμακο, είναι ακατάλληλο για να εισάγει ανοσοκαταστολή.
  • Στην οξεία φάση της νόσου αντί της κυκλοφωσφαμίδης μπορεί στους σκύλους να χορηγηθεί αζαθειοπρίνη. Στις γάτες προκαλεί βαριές παρενέργειες.
  • Περισσότερες πληροφορίες για τη θεραπεία αναφέρονται στον Πίνακα 124-2.

Χειρουργική θεραπεία

  • Η χειρουργική θεραπεία των ανοσολογικών αρθρίτιδων έχει περιορισμένη αξία.
  • Σε μερικούς ασθενείς με εντοπισμένη νόσο στις αρθρώσεις των καρπών, μπορεί να γίνει ολική αρθρόδεση .
  • Η πρόγνωση της χειρουργικής θεραπείας της ρήξη του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου όταν συνυπάρχει ανοσολογική πολυαρθρίτιδα, πρέπει να είναι επιφυλακτική λόγω της προϊούσας πολυαρθρίτιδας.

Υποστηρικτική φροντίδα

  • Η αλλαγή του τρόπου ζωής, η απώλεια βάρους και η μείωση της κινητικής δραστηριότητας βοηθούν στη διαχείριση των ανοσολογικών αρθρίτιδων όπως συμβαίνει και στην οστεοαρθρίτιδα.

ΠΡΟΓΝΩΣΗ

Μη ελκώδεις αρθρίτιδες

Η πρόγνωση για τους τύπους Ι έως IV είναι ευνοϊκή, αντίθετα για τον τύπο IV που λόγω της παρουσίας νεοπλάσματος είναι επιφυλακτική. Η πρόγνωση για τις ειδικές πολυαρθρίτιδες που αφορούν μια φυλή ποικίλει. Η αρθρίτιδα των φυλών Akita και Shar - Pei έχει δυσμενή πρόγνωση. Ο συστηματικός ερυθηματώδης λύκος υποτροπιάζει συχνά. Το σύνδρομο πολυαρθρίτιδας – πολυμυΐτιδας των φυλών τύπου spaniel έχει επιφυλακτική έως δυσμενή πρόγνωση και το σύνδρομο πολυαρθρίτιδας μηνιγγίτιδας ορισμένων φυλών έχει ευνοϊκή πρόγνωση. Η ιδιοπαθής φαρμακευτική πολυαρθρίτιδα ανταποκρίνεται στη διακοπή της χορήγησης του υπεύθυνου φαρμάκου. Ο μη ελκώδης τύπος της χρόνιας προϊούσας πολυαρθρίτιδας της γάτας έχει επιφυλακτική πρόγνωση.

Ελκώδεις αρθρίτιδες

Η θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας του σκύλου δεν είναι πάντα επιτυχής και αν χρησιμοποιηθούν άλατα χρυσού έχει υψηλό κόστος. Η πολυαρθρίτιδα της φυλής Greyhound και ο ελκώδης τύπος της προϊούσας πολυαρθρίτιδας της γάτας έχουν δυσμενή πρόγνωση.

Πίνακας 1. ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΑΝΑΛΥΣΗΣ ΤΟΥ ΑΡΘΡΙΚΟΥ ΥΓΡΟΥ ΣΤΙΣ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΑΡΘΡΟΠΑΘΕΙΕΣ *

 

Νόσος

Δοκιμή του πήγματος της βλεννίνης

Εμφάνιση αρθρικού υγρού

Αριθμός WBC (mm 3)

Φυσιολογική άρθρωση

+

Διαυγές

0-2900

Οστεοαρθρίτιδα

+

Διαυγές

<3000

Ανοσολογική αρθρίτιδα

+ ή -

Θολερό

>5000, φυσιολογικά ουδετερόφιλα

Σηπτική αρθρίτιδα

-

Πολύ θολερό

Συνήθως >60.000, εκφυλισμένα ουδετερόφιλα

Η απομόνωση ή η παρατήρηση στο αρθρικό υγρό σημαντικού αριθμού μικροοργανισμών υπαινίσσεται λοιμώδη ή βακτηριδιακή αιτιολογία, άσχετα με τον αριθμό των κυττάρων. Στις ανοσολογικές και σηπτικές αρθρίτιδες ο αριθμός των κυττάρων μπορεί να είναι όμοιος.

WBC = αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων, + = θετική, + ή - = μπορεί να είναι θετική ή αρνητική, - = αρνητική.

 

Πίνακας 2. ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΩΝ ΑΝΟΣΟΛΟΓΙΚΩΝ ΑΡΘΡΙΤΙΔΩΝ

 

Φάρμακο

Δοσολογία

Δράση

Συστάσεις

Ακετυλοσαλικυλικό οξύ ( aspirin)

25-40 mg/kg ΣΒ PO

Αναλγητική, αντιφλεγμονώδης

Γενικώς είναι περισσότερο αποτελεσματικό στην εκφυλιστική αρθροπάθεια

Γλυκοκορτικοστεροειδή (πρεδνιζόνη, πρεδνιζολόνη)

1-3 mg / kg ΣΒ κάθε 12 ώρες PO μέχρι να επιτευχθεί καταστολή. Κατόπιν, στη συντήρηση μειώνεται η δόση στη χαμηλότερη αποτελεσματική

Αντιφλεγμονώδη, ανοσοκατασταλτική

Πρώτη επιλογή για μη ελκώδεις μορφές. Μπορεί να χρησιμοποιηθούν μόνα του ή σε συνδυασμό με άλλα φάρμακα

Κυκλοφωσφαμίδη * ( Cytoxan Mead Johnson)

1,5-2,5 mg / kg ΣΒ PO κάθε ημέρα επί 4 ημέρες την εβδομάδα

Ανοσοκατασταλτική

Πρέπει να παρακολουθείται ο αριθμός των λευκών αιμοσφαιρίων και να ελέγχεται η πιθανότητα αιμορραγικής κυστίτιδας

Αζαθειοπρίνη ** ( Imuran, Burroughs Wellcome)

Σκύλοι: 2 mg / kg ΣΒ PO κάθε 48 ώρες

Ανοσοκατασταλτική

Πρέπει να παρακολουθείται ο αριθμός των λευκών αιμοσφαιρίων. Στις γάτες είναι σχετικά τοξικό

Θειομηλικός νατριούχος χρυσός ( Solganal Schering )

0,5-1 mg / kg ΣΒ IM άπαξ εβδομαδιαίως

Άγνωστη

Χρησιμοποιείται σε ελκωτικές μορφές. Περιορισμένη κλινική εμπειρία.

 

* Σε συνδυασμό με αυτό το φάρμακο χορηγούνται συχνά γλυκοκορτικοστεροειδή

** Σε συνδυασμό με αυτό το φάρμακο χορηγούνται γλυκοκορτικοστεροειδή κάθε 48 ώρες

 

 

���ģ������http://BestMoban.Com,����ģ�������http://BestMoban.Com http://9host.cn http://bestsucai.com